لازمه مدیریت فرسایش خاک، ارائه راهکارهای مناسبی می باشد که با شناخت از وضعیت فرسایش خاک حاصل می شود. هدف از مطالعه حاضر، مدل سازی پتانسیل فرسایش شیاری با استفاده از مدل بیشینه آنتروپی و بررسی پایداری مدل به-منظور آگاهی از حساسیت پذیری این فرسایش در حوضه آبخیز گل گل استان ایلام است. بدین منظور، فاکتورهای زمین-محیطی برای استفاده در فرایند مدل سازی انتخاب شد. افزون بر این، موقعیت 157 واقعه فرسایش شیاری با استفاده از سیستم موقعیت یاب جغرافیایی (GPS) ثبت شد. این وقایع در قالب دو گروه آموزش و اعتبارسنجی با نسبت 70 به 30 کلاس بندی شد. به منظور ارزیابی پایداری مدل، کلاس بندی های مذکور سه بار تکرار شد و بنابراین، سه نمونه مجموعه داده (D1، D2 و D3) آماده شد. ارزیابی کارایی مدل با استفاده از سطح زیر منحنی ROC صورت پذیرفت. با توجه به نتایج پایداری، تمامی مجموعه داده ها مقادیر سطح زیر منحنی خوبی را کسب نمودند و ازنظر کارایی برازش (3/1 = RAUC) و پیش بینی (1/3 = RAUC) پایدار می باشند. به بیان دیگر، نتایج ثابت نمود زمانی که داده های کالیبراسیون و اعتبارسنجی تغییر پیدا نمود مدل کاملاً پایدار باقی ماند. علاوه بر این، مشخص شد که مدل حداکثر آنتروپی (MaxEnt) قادر به تولید نقشه حساسیت پذیری فرسایش شیاری است. از سوی دیگر، برمبنای آنالیز حساسیت، مشخص شد که مهم ترین اجزا در مدل-سازی حساسیت پذیری فرسایش شیاری سنگ شناسی و فاصله از آبراهه می باشد. روش شناسی تطبیق یافته به عنوان یک رویکرد مؤثر برای برنامه ریزی کاربری اراضی و مدیریت ریسک فرسایش سودمند می باشد.

درهر سیستم عواملی وجود داردکه ممکن است درخلاف جهت نظم سیستم عمل کرده و موجب ایجاد بی نظمی، اختلال در رفتارفرد، ازبین رفتن تعادل وثبات سیستم ویا آنتروپی شده و باعث کاهش چشمگیری درعملکردکارکنان و سازمان خواهد داشت. تبیین آنتروپی رفتاری و شناسایی ابعاد، شاخصها و نحوه ارتباط بین آنها و نهایتاً ارائه مدل آنتروپی رفتاری می باشد. پژوهش حاضر از روش ترکیبی (کیفی و کمی) استفاده می کند که در بخش کیفی آن از روش اکتشافی و تکنیک دلفی بهره گرفته شده است. مطالعه حاضر پژوهشی توصیفی از نوع پیمایشی است که حجم نمونه بخش کیفی آن 20 نفر که به روش گلوله برفی انتخاب شده و حجم نمونه بخش کمی 470 نفر بوده و پرسشنامه به روش طبقه ای تصادفی توزیع گردید. برای سنجش پایایی پرسشنامه از نرم افزار SPSS و برای آزمون فرضیه های پژوهش از معادلات ساختاری و نرم افزار های ایموس و لیزرل استفاده شده است. دربخش کیفی، بامصاحبه های نیمه ساختاریافته ازخبرگان و تکمیل پرسشنامه، 81 مولفه شناسایی گردیدکه با توجه به ضریب کندال(811/0) و بعداز چهاردورتنظیم پرسشنامه، تعداد15مولفه باقی ماندکه بابهره گیری ازمدل سه شاخگی ابعادآنتروپی رفتاری درسه دسته عوامل فردی، سازمانی ومحیطی طبقه بندی گردید. در بخش کمی: تاثیر سازه های مستقل عوامل محیطی و سازمانی برسازه میانجی عوامل فردی به ترتیب با ضریب 788/و 715/0 و تاثیر سازه های محیطی و سازمانی بر سازه وابسته آنتروپی رفتاری از مقدار بحرانی96/1و 58/2 بزرگتر بوده و از مدل به صورت مستقیم و معنی داری حمایت کرده است. یافته ها حاکی از آن است که عوامل سازمانی و محیطی بر عوامل فردی تاثیرگذاربوده وعوامل فردی تاثیرسریعتر و طولانی تری درایجاد وماندگاری آنتروپی رفتاری دارد. همچنین پیامدهای آنتروپی رفتاری به تفکیک هریک ازابعادبه صورت خلاصه شامل بی نظمی رفتار، سردرگمی، فضای بی ثباتی ، ایجاد رفتارهای نابهنجارکاری، کاهش بهره وری فرد و سازمان می باشد.

هدف این مقاله طبقه بندی شاخص آنتروپی اقتصادی در یک مدل کلان اقتصادی است. بدین منظور، از روش توصیفی-تحلیلی و نظریه سیستم ها در یک مدل کلان اقتصادی استفاده شد. یافته ها نشان می دهد شاخص آنتروپی اقتصادی در یک مدل کلان اقتصادی به چهار بخش آنتروپی شوک، آنتروپی تنفس، آنتروپی خواب و آنتروپی زباله تقسیم بندی می شود. افزایش شاخص آنتروپی اقتصادی با توجه به بروز مشکلات کم یابی منابع زیست محیطی، امکان وقوع فاجعه ای اقتصادی محتمل تر می شود. این رخداد، نه تنها رشد اقتصادی بلکه محیط زیست به مثابه مکان زندگی را نیز با مشکلات جدی روبرو خواهد کرد. با توجه به نتایج، کاهش بی ثباتی ها و فشارهای بیرونی جهت کاهش آنتروپی شوک، تدوین قوانین مناسب برای بنگاه های تولیدی جهت کاهش آنتروپی تنفس، سیاست های مبتنی بر کاهش زباله های فیزیکی و زباله های اجتماعی جهت کاهش آنتروپی هرزروی پیشنهاد می شود.

تا کنون مدل های بسیاری برای تحلیل مسایل شهری از سوی صاحب نظران ارائه شده اند و بسیاری از آنها نیز از علوم مختلف به عاریت گرفته شده اند. مدل آنتروپی به عنوان یکی از مدل هایی که ابتدا در ترمودینامیک مطرح شد و سپس در علوم ارتباطات مورد استفاده قرار گرفت، امروزه در شهرسازی نیز جای خود را باز کرده است و در تحلیل مسایل شهری کارایی خود را اثبات کرده است. در این پژوهش سعی شده با استفاده از یک نمونه تجربی مسایل و روش های مربوط به این مدل مورد تحلیل قرار گیرد. برای این منظور، توزیع جمعیت شهرهای مرکز شهرستان در استان گیلان بین سالهای 1335 تا 1385 با استفاده از مدل آنتروپی، به منظور پی بردن به تغییرات تعادل مراکز جمعیتی این استان مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است، استقرار جمعیت در کانون ها و طبقات شهری به صورت متعادل و ناهمگون توزیع نشده است و روند تمرکزگرایی شهر اول استان با سرعت قابل توجهی در حال جریان است و شبکه شهری را از حالت نیمه متعادل در دهه های اخیر به سمت شرایط بحرانی سوق داده است. بنابراین با فراهم نمودن تسهیلات اقتصادی و اجتماعی در شهرهای کوچک و متوسط میتوان سلسله مراتب شهری بهینه را در استان ایجاد نمود.

توزیع سفر یکی از مراحل مهم فرآیند مدلسازی حمل و نقل می باشد به نحوی که بسیاری از محققان این حوزه بر اهمیت این مرحله اذعان داشته اند. مدل بیشینه سازی آنتروپی، یکی از مدل های ترمودینامیکی است که در مدلسازی پدیده های علمی مختلفی بکار گرفته شده است. همانگونه که از اسم این مدل برمی آید، مدل سعی دارد، بیشینه آنتروپی یا اغتشاش را برای وضعیت تعادل سیستم بدست آورد. با ایجاد مختصر تغییری در مدل حرارتی آنتروپی، می توان آن را در مدلسازی توزیع سفر بکار گرفت. بدلیل خاصیت ناچندجمله ای مساله، از الگوریتم بازپخت شبیه سازی شده به عنوان یک الگوریتم متاهیورستیک جهت حل آن استفاده شده است. در انتها، مطالعه موردی از مدل توزیع سفر برای استان های کشور بعنوان نمونه ای از نحوه بکارگیری این الگوریتم مورد بررسی قرار گرفته شده است.

هدف این پژوهش این است که مفاهیم آنتروپی تیسالیس و آنتروپی تیسالیس شرطی افرازهای فازی را تعریف کرده و نتایجی در مورد این نوع آنتروپی بدست آوریم. نشان می دهیم آنتروپی تیسالیس افرازهای فازی دارای ویژگی های زیرجمعی و تقعر می باشد. این اندازه اطلاعات را تحت روابط تظریف و زیرمجموعه به مد صفر مورد مطالعه قرار می دهیم. قوانین زنجیره ای را برای این اندازه اطلاعات بررسی کرده و خواصی در مورد آنتروپی افرازهای فازی مستقل اثبات می نماییم. نتایجی درباره ی رابطه ی بین آنتروپی تیسالیس و آنتروپی تیسالیس شرطی افرازهای فازی بدست آورده و به کمک آنتروپی تیسالیس شرطی افرازهای فازی، نشان می دهیم که ویژگی زیرجمعی برای آنتروپی تیسالیس افرازهای فازی در حالتی که پارامتر این آنتروپی از یک کوچکتر است، برقرار نمی باشد. به طور کلی، آنتروپی تیسالیس افرازهای فازی در حالتی که پارامتر آنتروپی تیسالیس از یک بزرگتر است دارای خواصی شبیه به آنتروپی شانون افرازهای فازی می باشد و بنابراین می تواند علاوه بر آنتروپی شانون، برای اندازه گیری مقدار اطلاعات مستخرج از یک آزمایش فازی مورد استفاده قرار گیرد.

تغییرات آب و هوایی و فعالیت های انسانی باعث شده فشار بر اکوسیستم های طبیعی افزایش یابد. تالاب ها هم ازجمله این اکوسیستم هایی هستند که به طور گسترده تحت تاثیر منفی این تغییرات بوده اند. پرندگان به عنوان بخشی از زیستمندان تالاب به اشکال مختلف از تخریب تالاب آسیب دیده اند به نحوی که بسیاری از این پرندگان خصوصا گونه های وابسته به زیستگاه های آبی درخطر انقراض قرارگرفته اند. مشکل تخریب زیستگاه ها در تالاب های مناطق خشک و نیمه خشک تاثیر بسیار بیشتری بر این پرندگان دارد چراکه منابع آبی در این مناطق بسیار محدود است. تالاب هامون در مرز ایران و افغانستان یکی از این اکوسیستم های حساس است که با تاثیرات خشک سالی و فعالیت های انسانی مواجه است. ازآنجایی که این تالاب اهمیت جهانی برای زادآوری و استراحت بسیاری از پرنده های مهاجر دارد، تعیین نیازهای زیستگاهی و پراکنش مکانی پرندگان آبی در این تالاب ضروری است. در این مطالعه با استفاده از مطالعات میدانی و مدل حداکثر آنتروپی زیستگاه مناسب پرندگان آبزی و کنار آبزی در این تالاب در 1394 تعیین شد. بر اساس نتایج این تحقیق، جنوب هامون صابری و بخش هایی از هامون هیرمند به عنوان زیستگاه مطلوب این دسته از پرندگان تعیین گردید. بخش های آبی این قسمت ها که با گیاه پوشیده است به عنوان مناسب ترین قسمت ها معرفی شد. نتایج این مطالعه جهت اقدامات حفاظتی در این تالاب مفید خواهد بود.